باز نوروز آمد و توليد زحمت كرد و رفتاندكي دشت و دمن را باطراوت كرد و رفتچون وكيلان و وزيران، باز اين عيد سعيدبا شعاري خلق را غرق سعادت كرد و رفتعيدي ما كارمندان يكصد و پنجاه بودليك او چندين برابر بيش غارت كرد و رفتبا وكيلان مهربان تر بود اين نوروزخانچون كه ميليون ها در اين مورد سخاوت كرد و رفتدلبر اين بنده با عنوان ديد و بازديدباز كلي بنده را غرق خجالت كرد و

اوْلسا یوکسک مقامین، چوْخلودا ثروت، کیشیسنقسمت اوْلسا سنه عالمده سعادت، کیشیسنآنا سؤیلرکی: «اگر آروادی مجبور ائدهسنائلهیه عؤمرو بوْیو مندن اطاعت، کیشیسن»باجینین فکری بودورکی، سن ائوینده قادینیقوْیاسان ایللر ایله خوْش گونه حسرت، کیشیسنقادینیندا نظرینده، آنانی، هم باجینیائتمهسن ائوده قوْناقلیقلارا دعوت، کیشیسناوْ دئیهر: «آغزینا چال هم آنانین، ه

«بهار آمد به صحرا و در و دشت»زدم يك دور در بازارها گشتدر آن اول حقوق و عيديام رفتدوباره پيشِ «نُه» مانده گرو «هشت»***«بهار آمد، گل آمد، چيدني شد»سر و وضعِ عجيبم، ديدني شدكُت و شلوارِ كُهنه پشت و رو گشتشده كوچك، ولي پوشيدني شد***بهار، بوي گلاب و عنبر آوردبه جيبم هر چه پول بود، پر در آوردبه جانِ خاله جانم، خرجِ اين عيدزمينم زد، بابايم را درآورد***بهار آمد، گل